รวมมิตรจิตฟุ้งซ่าน  โทษใครดี

อะไรที่ไม่เคยเจอ  ต่อไปก็จะต้องเจอ  ประโยคนี้คงต้องมอบให้คนส่วนใหญ่  โดยเฉพาะเพื่อน ๆ พี่ น้อง ๆ รุ่นราวไล่เรี่ยกัน  พวกซีรีย์ 3 เป็นต้นไป  จะเห็นภาพอะไรต่ออะไรได้ชัดขึ้น  พวกซีรีย์ 2 ยิ่งพวกซีรีย์ 1  อาจยังไม่มีประสบการณ์หรือวุฒิภาวะพอ  อาจมองไม่เห็นหรือไม่เห็นซะเลย  เพราะความเปลี่ยนแปลงในช่วง  10 – 20 ปีที่ผ่านมานี้มันเปลี่ยนอย่างรวดเร็วและแตกต่างกันจริง ๆ

ตอนเด็ก ๆ ก็เคยได้ยินพ่อแม่บ่น  ไอ้เด็กพวกนี้มันฟังเพลงอะไรกัน ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย... แต่งตัวอะไรกัน...  ส่วนมากตอนเด็ก ๆ มักได้ยินแต่เรื่องแค่นี้ซ้ำ ๆ ซาก ๆ  จะมีเรื่องเด็กมัธยมได้เสียอยู่กินกันก็.....  เรียนมาจนจบมัธยมปลายก็ประมาณ 1 – 2 คู่  จะเป็นจะตายเรื่องราวใหญ่โต  โรงเรียนต้องสั่งพักการเรียนกัน ... ผู้หญิงจะมีแฟนก็ไม่กล้าจับมือถือแขนในที่สาธารณะ  กลัวบรรดาป้าเมาท์ขาใหญ่ประจำซอยจะเอาไปนินทากาเล...พวกลักเล็กขโมยน้อย ก็มีบ้างประปราย...พวกติดเฮโรอีน  ผงขาว  ก็มีแต่ไม่มาก  พวกที่ติดยาส่วนมากจะลักเล็กขโมยน้อยเอาไปซื้อยา  ก็มีออกมาเดินตามท้องถนนไม่มากนัก ... ฯลฯ

แต่เดี๋ยวนี้มันไม่ใช่  เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า  ที่ต้องเปรียบเทียบรุนแรงเพราะ  มันเปลี่ยนแบบเลวลง  แล้วจะโทษใคร  มนุษย์เราชอบโทษคนอื่น  ชอบหาจำเลยของสังคม  หาไอ้ปื๊ด  หาไอ้หัวเถิก  หาคนเป็น ๆ ไม่ได้  ก็หาสิ่งของ  หาเทคโนโลยี  หาอะไรก็ได้ที่มันไม่มีชีวิต  มาประกอบ  ว่านี่แหละ  ไอ้นี่แหละที่ทำให้สังคมเลวลง  มนุษย์เลวลง    .... อะไร ๆ ก็โทษแก็สโซฮอล.....  แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นลืมดูตัวเอง  ตูดี  ตูเก่ง 

เกมคอมพิวเตอร์  เกมต่าง ๆ เค้าก็มีไว้พัฒนาสมอง  ไอ้คนคิดเกมส์ก็ช่างคิดไอ้เกมเลว ๆ ..เกมข่มขืน  เกมขายยา ฯลฯ .. มาให้เด็กเล่น  ไอ้เด็กก็รู้ว่ามันไม่ดี  แต่ชอบของไม่ดี  ไม่ใช่เค้าไม่รู้นะว่าของไม่ดี...  รู้  แต่ชอบอ่ะ  .. มีอะไรอ่ะเปล่า ..ไม่เชื่อลองไปถามดูสิว่า  ที่เล่นอ่ะ  รู้หรือเปล่าว่าของไม่ดี 

โทรศัพท์เค้ามีให้โทรยามจำเป็น  ไม่ต้องจดหมาย  โทรเลข  ประหยัดเวลา  แต่เดี๋ยวนี้เอะอ่ะก็โทร  เดิน 10 ก้าวไปหยิบของ  เมื่อยซะแล้ว  หยิบไม่ได้  ต้องโทรเรียกคนโน้นคนนี้ให้หยิบให้  ..ความอดทนน้อยลง....พวกเด็ก ๆ พ่อแม่ซื้อโทรศัพท์ให้เพื่อความปลอดภัย  ถามไถ่ว่าลูกอยู่ไหน  ทำอะไร  เผื่อยามฉุกเฉินจะได้ติดต่อกันได้  พวกเด็ก ๆ ยังหาเงินเองไม่ได้  ก็คุยกันเล่น  เอ็มเอ็มเอส  เอสเอ็มเอส  อะไรกันก็ไม่รู้  โทรศัพท์ต้องรุ่นนั้นรุ่นนี้  วัน ๆ ไม่ต้องกินอะไร  เอาเงินไปซื้อบัตรเติมเงินหมด

ไอ้คอมพิวเตอร์เค้ามีไว้ช่วยจัดการกับระบบความจำแทนมนุษย์  ช่วยกันลืม  ช่วยมนุษย์ให้จดจำอะไรได้มากขึ้น  เพื่อจะทำประโยชน์ในด้านต่าง ๆ  ก็ไอ้มนุษย์รักดีนี่อีกแหล่ะ  เอาคอมพิวเตอร์มาทำวิบัติ  ใส่รูปโป๊บ้าง  แก้ผ้าโชว์กันบ้าง  มั่วเซ็กซ์โชว์กันบ้าง   ด่ากันบ้าง  ใส่ร้ายกันบ้าง   คุยกันไร้สาระจนชวนกันไปข่มขืน   ...แล้วจะด่ามนุษย์ หรือด่าคอมพิวเตอร์ดี

พ่อข่มขืนลูก  ตาข่มขืนหลาน  เดี๋ยวนี้มีผู้ชายมาทำท่ารักเอ็นดูลูกเรา  ต้องมองกันดี ๆ แล้ว  มันจะมาแบบไหนหว่ะ  เชื่อถือกันไม่ได้  ผู้หญิงผู้ชาย วัยจะต่างกันแค่ไหน  จะเป็นใคร  พ่อแม่  พี่น้อง  พี่ป้าน้าอา  คนเดี๋ยวนี้ไว้ใจกันลำบากมาก

เจ้านายนอนกับลูกน้อง  ลูกน้องให้ท่าเจ้านาย  เด็กนักเรียนอยากได้คะแนนดีให้ท่าครู  ครูปล้ำเด็กนักเรียน  คนขายของอยากขายของได้ต้องพลีกายถวายลูกค้า  พาลูกค้าไปมั่วเซ็กซ์  เค้าถึงจะซื้อของเรา  ...นี่มันอะไรกัน  ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์อยู่ไหนกันหมด..แล้วจะโทษใครดี  โทษเงินเหรอ  โทษสองขั้นเหรอ  โทษคะแนนเหรอ  หรือโทษอะไร  ก็ต้องโทษพวก....นั้นแหละ  ที่ยับยั้งชั่งใจไม่ได้  ปล่อยให้กิเลสความมืดในตัวมันนำพาชีวิตให้เป็นไป

พวกติดยาก็ออกอาละวาด  ขายยากันทุกตรอกซอกซอย  ตามโรงเรียนยังไม่เว้น  เด็ก ๆ ก็เมากัน  เมาเหล้า  เมายา  มั่วกันไปหมด  เด็กผู้หญิงเพิ่งมีประจำเดือนก็ท้องซะแล้ว   ทำแท้งกันยังกับไปอึ   ....ผู้ใหญ่ก็หากินกับเด็ก  ขายเหล้าให้เด็ก  ขายยาให้เด็ก  ผู้ใหญ่กระโหลกกระลา

ประชาชนเดี๋ยวนี้   ขี้ไม่ออก  เยี่ยวไม่ออก  ..ฉันเกลียดแก..ก็ออกมาประท้วง ปิดถนน  ฉันจะนั่งประท้วงตรงนี้  ใครจะทำไม...กฎหมู่อยู่เหนือกฎหมาย..  โคตะระ  เบื่อมาก ๆ ขอบอก

นี่วันนี้เราไปซื้อของมา  คนขายพูดจาไม่ดีเลย  ฟังแล้วไม่ชอบไม่ถูกใจ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะยกพวกไปประท้วงปิดร้านมันซะหน่อย   เผื่อฟลุ๊ค ๆ ว่าจะไล่มันออกไปจากท้องที่ที่ร้านเค้าอยู่เลย...เป็นไง  ทันสมัยไม๊  ยุคนี้มันต้องแบบนี้  มันจะได้เลวถึงใจหน่อย  เด็กนักเรียนโดนครูทำโทษ  โดนครูด่า  ยกพวกประท้วง  ปิดโรงเรียน  ไม่ลงไม่เรียนมันซะเลย... เป็นข้าราชการ  ปีนี้นายไม่ให้สองชั้น  ยกพวกประท้วง ย้ายนายมันซะเลย.... นี่คนเรามันจะบ้ากันใหญ่แล้ว  สิ่งดี ๆ ที่เคยมีในความเป็นคนไทยหายไปไหนหมด  การเมตตา  กรุณา  เอื้อเฟื้อ  อดทน  ประนีประนอม  ความใจดี  อารมณ์ดี  การแบ่งปันช่วยเหลือกัน  ที่แสดงถึงความเป็นคนไทย  ที่ไม่เหมือนชาวโลกอื่น ๆ ..มันหายไปไหนหมด

 ฯลฯ

สมัยก่อนไม่มีไฟฟ้า  บางบ้านต้องปั่นไฟ  จุดตะเกียง  ฝนตกทีก็ไฟดับ  แต่ครอบครัวอบอุ่นทุกคนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน  มีเวลาคุยกัน  ปรึกษากัน   กินข้าวพร้อมกัน  พ่อแม่ช่วยเด็กทำการบ้าน  สามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว  ฯลฯ

เดี๋ยวนี้ไฟฟ้ามีใช้  เครื่องอำนวยความสะดวกมากมาย  ต่างคนต่างอยู่  ใครดูหนังดูทีวี  ใครเล่นคอมพิวเตอร์ก็อยู่ห้องคอมพิวเตอร์  ใครอยากกินข้าวก็กิน  ใครอยากทำอะไรทำ    ทุกคนใช้ความเจริญมาสนองความต้องการของกิเลสได้อย่างเต็มที่  ทำตามใจที่ตัวเองอยากทำ  ความอบอุ่นความใกล้ชิดในครอบครัวเริ่มหายไป  แล้วจะโทษใคร  จะโทษความเจริญ  หรือจะโทษกิเลสตัณหาของเราเอง

พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ ก่อนจะเปลี่ยนสมัยพระพุทธเจ้าพระองค์ใหม่  โลกจะเสื่อมทรามลง  คนจะเลวลง  ถึงกลียุค  ยุคมืด  แล้วถึงจะมีพระพุทธเจ้าองค์ใหม่มาตรัสรู้ 

สงสัยเราคงต้องทำใจให้สบาย  อย่าไปกลุ่มใจ  ทุกข์กับความเสื่อมถ้อยของมนุษย์ของสังคม  ทุกอย่างมันต้องเป็นไปตามธรรมชาติ  มีเกิด   ตั้งอยู่ และดับไป  เหมือนเส้นกราฟมีขึ้นมีลง  มันเป็นธรรมชาติของมัน  ใครจะบ้าใครจะบอเราคงห้ามเค้าไม่ได้  ขออย่างเดียวอย่าบ้าไปกับเค้า  แล้วกัน ... หัดพิจารณาตัวเอง  โทษตัวเอง  ด่าตัวเอง  เตือนตัวเอง  แล้วจงแก้ไขตัวเอง

สำหรับเรา  ให้หมั่นถามตัวเองว่า  เราทำดีหรือยัง   เป็นคนดีหรือยัง  ให้สิ่งดี ๆ กับครอบครัวกับสังคม  กับเพื่อนมนุษย์หรือยัง  ..จงคิดดี  ทำดี    สร้างความดี  สร้างบุญ  สร้างกุศล  แล้วคุณจะผ่านพ้นจากกลียุค   ความเปลี่ยนแปลงแค่ที่เห็น  มันยังเป็นแค่เศษเสี้ยวของความเสื่อม  ความเลว  ขึ้นชื่อว่า  กลียุค  มันจะหนักหนาสาหัสกว่านี่อีกกี่เท่า  ...จงหมั่นสร้างกรรมดี  สร้างบุญกุศลนะคะ  จะได้ไม่ต้องเจอะเจอกับยุคมืด...ขอให้โชคดีค่ะ

ด้วยความปรารถนาดี... แป๋ม
เขียนเมื่อ : 19:40 น. [A-1121]